In het kort komt het er op neer dat ik de lijm, die je gewrichten bij elkaar houdt, bijna niet meer heb.
Ik ben inmiddels afhankelijk van een elektrische rolstoel en kan geheel niet meer lopen. Mijn leven speelt zich voornamelijk af op bed door de enorme harde achteruitgang door de EDS.
Anderhalf jaar geleden kwam mijn toeverlaat – hulphond Mellis – in mijn leven. Een wereldhond. Zijn werk doet ie uit de kunst.
Naast mijn werk binnen Bulters + Mekke zet ik mij nu ook enthousiast in voor de stichting Bulters + Mekke.
Met hartelijke groet,
Astrid en Mellis
