Op 29 september was het dan eindelijk zover. Joop en ik zouden de hond voor Barbara gaan ophalen bij fokster Wil van der Valk in Almere.
Rond 13 uur reden we het erf op bij Wil. Pelle kwam ons al enthousiast begroeten. Het binnenkomen was even een probleem, dus ik ben uiteindelijk door Wil en Joop op een burostoel de kamer in gereden. Eerst maar een een bakkie koffie en even bijkomen. Pelle liep onderstussen vrolijk om ons heen te springen. Wat een leuke hond zeg. Het is een echte kroeldoos, maar kan ook lekker dwingend zijn om ons te verleiden tot een spelletje trekken met het tuk touw. Hij gaf het uiteindelijk netjes af, en liet ook zien dat hij goed kan apporteren.
De basis van veel werk dat Pelle moet gaan doen, dus dat zit wel goed. We hebben het wel gehad over het “dwingende” dat Pelle kan hebben, en dat Barbara duidelijke grenzen aan moet gaan geven. We hadden eigenlijk allemaal de gedachte dat Barbara ons daarin nog wel eens zou kunnen gaan verbazen.
Dan nog even naar buiten, om te kijken hoe het lopen aan de rolstoel van mij gaat.
Dat was een korte wandeling, want het ging perfect. Niet trekken, komen als je hem roept, helemaal perfect dus.
Wat een leuke hond is Pelle, en wat zou hij lekker kunnen gaan werken bij Barbara.
We besluiten Pelle mee te nemen, en het eerst eens een maandje te gaan proberen. Dit mede door de allergie van Barbara.
Pelle sprong enthousiast is de auto. We reden de poort weer uit, en lieten een zichtbare emotionele Wil achter. Ik moest even slikken bij dit afscheid, dat zal erg moeilijk zijn geweest voor Wil. Moedig dat ze het Pelle gunt om lekker te gaan werken.
Maar goed, op naar Barbara.
Pelle krulde zich lekker op in de auto, en we moesten af en toe eens even omkijken om te zien of Pelle er nog wel was. Wat voorbeeldig gedrag liet hij zien in de auto.
Een half uurtje voor aankomst belde ik naar Barbara om te zeggen dat we in aantocht waren. “Met of zonder Pelle?” werd er gevraagd. Dat was dus met Pelle.
Barbara was erg nerveus en had al de nodige epileptische aanvallen gehad. Toen we binnenkwamen begon Pelle enthousiast in huis rond te snuffelen. Barbara riep Pelle en Pelle ging naast Barbara zitten. Wat je daar zag gebeuren bij Barbara en Pelle is niet te omschrijven. Het was echt zo super om dit te zien gebeuren. Ongelofelijk gewoon. Barbara begon te stralen en ook Pelle was blij. Barbara gaf gelijk een goede NEE bij het op de bank springen, en ook bij het soms wat dwingende gedrag van Pelle kwam er een duidelijk NEE.
Toen nog even naar buiten om Barbara te leren met Pelle naast de scootmobiel te lopen. Ook dit ging echt perfect. Zo perfect dat we Pelle zelfs los hebben laten lopen. Dit ging ook helemaal goed. Pelle kwam netjes als Barbara hem riep.
We hebben Barbara en Pelle met een gerust hart achter gelaten. Dit gaat een topteam worden! Hou Barbara en Pelle dus in de gaten op www.bultersmekke.nl .
Wil heeft Pelle geschonken aan de Stichting, dus een dikke bos bloemen als dank is onderweg. Ook Erika en de andere bestuursleden van de Stichting willen Wil van der Valk bedanken voor deze mooie schenking.
Klik op: http://www.dizzybells.nl/index.pl/pelle om te lezen wat Wil er van vond.
Lieve groet,
Astrid & Joop, namens Bulters + Mekke
